NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Przystosowanie.
Ludzka rzecz, prawda?
Daje nam przewagę.
Przemieszczamy się. Wycinamy szlak.
Zakasujemy rękawy, dostosowujemy się.
Snowpiercer to przykład adaptacji.
Cały Wilford.
Gdy świat zamarzał i bogaci kryli się w bunkrach
lub kopiowali umysły,
pan Wilford wyciągnął z lamusa swój pociąg.
Snowpiercer to jego system.
System broni się przed zmianami. Nawet bez jego twórcy.
Ja jestem tylko naukowcem. Mam ratować świat, nie go zmieniać.
Wiem, że nasze szanse na przetrwanie są znikome.
Mogę jedynie dostarczać chwil przyjemności.
W 1001 wagonach Snowpiercera.
Tak?
Wiedziałem, że nie śpisz.
Nie dany mi wypoczynek.
Musisz o siebie dbać.
Nie możesz zachorować.
Piętrzą się problemy z zasobami,
a teraz sama prowadzisz śledztwo?
Doceniam troskę.
Szczerze.
Coś jeszcze?
Tak.
Zacznij prosić o pomoc.
Pomóż.
Layton, wstawaj. Jesteś potrzebny.
- Co się stało? - Zobaczysz.
- Dziękuję. - Ja też.
Przemyślałaś, jak nadrobimy straty metanu?
Owszem. Kozie gazy.
Dobry pomysł.
Studia na MIT.
Nauka nie poszła w las.
Melanie Cavill.
Nie boję się, że zobaczą nas razem.
Ale nie chcesz iść ze mną rano do pracy?
Jinju, dość plotek krąży na mój temat.
Musisz być ponad to.
- A nie staram się? - Owszem.
Dobrze. Tylko... Daj mi trochę czasu.
To krępujące umawiać się z kimś z wyższej klasy.
Co za różnica, z kim się umawiasz?
Jesteś z Drugiej Klasy.
Łatwo ci mówić.
Wiem, że nie kuszą cię takie rzeczy, bo pochodzisz z Detroit.
A ja z San Francisco.
Tych miejsc już nie ma.
Możemy zacząć wszystko od nowa.
Kierowniczka Sekcji Rolniczej.
Nikki Genêt nie żyje.
Przykro mi.
Wiem, że się o nią troszczyłeś.
No już. Wystarczy.
Przestań, Henry.
Dam ci szansę zadośćuczynić panu Wilfordowi.
Dziękuję.
Tak mi przykro.
Przynieś nosze i parę prześcieradeł.
Nikt nie może jej zobaczyć. Potrzebujemy danych z autopsji.
- Zrozumiałeś polecenie? - Tak.
Zrobisz to dla mnie?
Dziękuję.
Gdzie byliście?
Dałem wam rysopis zabójcy z Pierwszej.
Co z nim zrobiliście?
Czekałam do rana.
Przywilej Pierwszej Klasy.
Ona nie żyje, a zabójca wcina śniadanie.
Przymknij się. Wszyscy zawiedliśmy.
Granica jest zamknięta.
Wracam właśnie z Drugiej. Jest zamknięta od imprezy.
Zabójca jest z Pierwszej.
Musiał wyjść wcześniej.
Nie wróciłby jeszcze na przód.
Nadal jest w Trzeciej.
Co słychać?
Pora szykować śniadanie. W kółko Macieju.
- Podać ostatniego Railmana? - Nie.
Wiecie, kiedy otworzą cholerną granicę?
Bywa, że zamykają na całą noc. Z imprezy zrobiła się burda.
Skąd jesteś? Z Drugiej?
Tak.
To żetony z Pierwszej Klasy.
Nieważne, dzięki.
Ilu ludzi masz na przedzie?
Wystarczająco.
Zróbcie rewizję, zaczynając od Ogona.
Nie gap się. Poradzimy sobie bez ciebie.
Pan Layton nie musi przy tym być, prawda?
Nie wiedzą, kogo szukają. Muszę iść do Pierwszej.
Nie ma mowy.
Robi to, czego zażyczy sobie pan Wilford.
Zbierzmy tych z Pierwszej, którzy oglądali walki.
- To się nie spodoba. - „Spodoba”?
Grasuje tu seryjny morderca.
Przyhamuj, proszę.
Gdy rozpoczną przeszukiwania,
razem udamy się do Pierwszej.
Musisz spytać pana Wilforda o zgodę czy to twoja decyzja?
W międzyczasie z nią pogadam.
Dobra. Moi ludzie zaczną tutaj.
Zajrzymy do wszystkich pomieszczeń.
Spotkają się z moimi w Sekcji Rolniczej.
Wysłać ekipę rewizyjną do Ogona.
Stamtąd przejdziemy...
...zidentyfikować kolejną ofiarę.
A kolejka w podwoziu?
Nadal nieczynna dla ogółu.
W razie czego wyślę tam patrol.
- Nie jest zawieszony? - Brak nam ludzi.
- Każdy się przyda. - Opylał kronol.
To twój partner.
Załatwcie to między sobą. Rób, co do ciebie należy. Idź.
Moje kondolencje.
Jeśli zabójca jest z Pierwszej, nie pozwolą ci kontynuować.
Nikt nie odpowie za śmierć Nikki.
Co na to Trzecia Klasa?
Obie ofiary są stamtąd.
To się okaże, detektywie.
Skoro wiem, co tu robisz,
może masz jakąś teorię?
Znasz ludzi z różnych sfer. Ich sekrety.
W Wagonie Nocnym obowiązuje ścisła poufność.
Rozumiem.
Melanie Cavill miała sesję?
I tak nie mogłabym niczego ujawnić.
Nigdy w ten sposób się nie obnażyła.
Może teraz będzie musiała.
Śmierć Nikki posłuży jako zapalnik?
Do czego?
Z tego, co słyszę, robotnicy w Trzeciej mają dość.
Stąpaj ostrożnie, detektywie.
Ale wielu domaga się zmian.
Budzimy ludzi w Pierwszej.
Audrey, obiecuję, zrobię, co...
Nie kituj, Melanie.
Masz moje wsparcie.
Kolejka czeka.
Ludzie wątpią, że władze pociągu
zechcą dopaść winnego, skoro pochodzi z Pierwszej Klasy.
Ja tego chcę.
Nieważne, z której klasy pochodzi podejrzany.
Chodźmy.
Nigdy nie widziałam niebieskiego czipa.
Może jest z Pierwszej. Otworzy sporo drzwi.
Layton powiedział: „Dzieli nas kilka przedziałów”.
Sam czip nam nie pomoże.
Ktoś z ekipy sanitarnej może się wymknąć.
Socjalny ma drzwi z klawiaturą. Myślą, że nie potrafimy jej używać.
Gromadzisz tam rzeczy, tak?
- Podebrane podczas zmian. - Ubrania?
Ktoś z nas przedostanie się na korytarz i co potem?
Skontaktujemy się z Astrid.
Poszła na praktyki w pierwszym roku.
I odezwała się może ze dwa razy?
Nadal jest jedną z nas. Ma tu bliskich.
Pomoże nam komunikować się z Laytonem.
Daj mi ten czip. Spróbuję dziś.
John, jesteś dzielny, ale kobiety z Ogona nie rozpoznają.
Mam szansę wtopić się w tłum.
To prawda.
Chodź.
To nasz jedyny klucz.
Służby sanitarne.
- Gdzie twój kumpel? - Źle się czuje.
Dobra.
Rozbieraj się.
To nieludzkie.
To chyba żart. Sztuka w Pierwszej Klasie?
Ci ludzie ugotowali Ziemię, potem ją zamrozili.
Teraz wieszają łupy na ścianach?
Pochodzę z ubogiej farmy we wschodniej Pensylwanii.
Zaczynałam od zera. Wiem coś na temat podziałów klasowych.
Gniew, jaki czujesz, gdy widzisz to wszystko,
jest usprawiedliwiony.
Wykorzystajmy go.
Kimkolwiek jest zabójca, ci z Pierwszej chronią swoich.
Bądź ich zmorą z Ogona.
Ja zajmę się resztą.
To ten z Ogona.
Na początek dwie sprawy.
Mam gdzieś, kim jesteście.
I jest wśród was ktoś, kogo kręci użynanie fiutów.
- Posłuchaj... - Słucham.
Rzecz w tym, że...
Ruth,
nie widzę tu wszystkich, którzy oglądali walki.
Są tu wszyscy.
Melanie, to niedorzeczne.
Nikt z Pierwszej nie był dotąd oskarżony o zbrodnię.
Powinieneś jej podziękować.
Pilnuje granic, panuje nad motłochem
i utrzymuje Pierwszą Klasę ponad prawem.
Pan Wilford zmienił metodę.
- Prawda? - Tak.
Dobrze.
Gdzie są ochroniarze?
Dobra, spróbuję inaczej.
Ile rąk odjęłaś ludziom z Ogona?
Czternaście.
Jeśli ktoś chce wiedzieć.
Gdzie są ochroniarze?
Nie zaprosiłam obsługi.
Erik wczoraj nie wrócił.
Naprawdę?
Nie.
Spytał, czy może wyjść wcześniej, a gdy wróciliśmy, nie było go.
I nic nie powiedzieliście?
Powiadom Roche'a. Erik jest podejrzany.
- Ma pistolet. - LJ.
No co? Miał go wczoraj przy sobie.
Ma pistolet? Przecież obowiązuje zakaz.
Nasi ochroniarze mają prawo nosić broń.
Ale reszta nie, dla waszego bezpieczeństwa.
- Muszę obejrzeć jego lokum. - Nie wpuszczę go do nas.
Ten człowiek w Pierwszej Klasie? To niesłychane.
W imieniu wszystkich żądam rozmowy z panem Wilfordem.
Najwyższa pora, Melanie.
Bennett.
Wybacz, musisz mnie z nim połączyć.
To pilne.
Znowu?
Dziękuję, zaczekam.
Dla ciebie wszystko.
Panie Wilford, dobra wiadomość. Chyba zidentyfikowaliśmy zabójcę.
Mówisz serio czy wczuwasz się w rolę?
Tak, ochroniarz z Pierwszej Klasy.
Rodzina odmawia detektywowi wstępu.
Chcą zamienić słowo.
To by mnie nieźle wkurzyło.
Folgerowie. To ich ochroniarz.
Tak, Lilah Folger.
Wiem, ale domaga się tego.
W porządku.
Dla dobra śledztwa wpuścimy go,
ale musisz mu towarzyszyć.
Panie Wilford, proszę wybaczyć. Doszliśmy do porozumienia.
- Tęsknię za tobą. - Dziękuję.
Do widzenia.
Macie pół godziny.
Trzymaj.
O Boże. Odchody całego świata.
- Do zapachu się przyzwyczaisz. - Szybko.
Do cholery nie.
Cholera nie jest taka zła.
Szybko, zanim tu dotrą.
Daj.
Piżama?
Jest środek nocy. Akurat.
Właśnie. Lepiej się pospieszmy.
Podaj.
Trzymaj.
Powodzenia.
SEKCJA ROLNICZA - SANITARNA
Musi grzebać w naszych rzeczach?
- Zaoferować mu drinka? - Dzięki, nie trzeba.
Należał do marines. Był też najemnikiem.
Coś jeszcze wiecie?
Od początku Zlodowacenia miał za zadanie chronić
naszą rodzinę.
Ocalił mi życie.
A dokładniej?
To nie ma nic do rzeczy.
Widzieliście to?
Co to?
Hak. Narzędzie pszczelarza.
Pokazał mi je. Mówił, że znalazł.
- Gdzie? - Nie wiem. Może wycyganił.
Stara pasieka.
Hodowaliśmy pszczoły. Kolonia wymarła trzy lata temu.
Ule i sprzęt spakowano do skrzyń. Są w magazynie.
Musimy znaleźć tę skrzynię.
Możesz wysłać Till?
Mogę skorzystać?
Lilah, przejdziemy do tego pomieszczenia.
Zadbamy, by wasza reputacja nie ucierpiała.
Nadzorca Till.
Josie.
Jak... Wydostałaś się z Ogona?
Żadnych pytań. Mam mało czasu.
Pracujesz w Przetwórni Żywności?
Tylko kroję i ładuję batony.
Nie mam dostępu do składników.
Nie o to nam chodzi.
Wiesz, że Layton wyszedł?
Zatrudnili go jako detektywa.
- Grasuje tu morderca. - To o to chodziło.
Musisz się z nim skontaktować.
Jak mnie przyłapią...
Odeślą cię do Ogona. Wiem.
Skarbie.
Rozumiem cię.
Jesteś zdrowa. Dobrze wyglądasz.
Ogon cię potrzebuje.
Potrzebujemy cię.
Jeden Ogon.
Dziękuję.
Życie Erika nie zawsze było usiane różami.
Chyba miał trudne dzieciństwo.
Byłby do tego zdolny?
Możliwe.
Załatwił buntowników, którzy napadli mnie w drodze do pociągu.
To wtedy ocalił ci życie?
Żartował o tym, że ma zimną krew.
Dziecko Zlodowacenia.
Nawet jeśli to on, to nie nasza wina.
- Nikt tak nie twierdzi. - Już słyszę te plotki.
Mówił nam o rzeczach, jakie robił, gdy był najemnikiem.
To były jego obowiązki. Nie obłąkane morderstwa.
Nie możemy wyjść na ludzi, którzy chronili potwora.
Okazał kiedyś wobec ciebie agresję lub dziwne zachowanie?
Ci w Ogonie nigdy nie oglądają słońca?
Większość nie widziała go od siedmiu lat.
Jak to jest żyć, mając wszystkiego pod dostatkiem?
Wy wsiedliście bez biletów.
Spójrz.
Pytał o twoje relacje z Erikiem.
A konkretnie?
Zwierzał ci się?
Miałaś dotrzymać sekretu?
LJ?
Wolę o tym nie mówić.
Możemy usiąść?
Muszę zapytać o Erika i LJ.
Będziemy czekać na wiadomość.
- Pa. - Cześć.
Miles.
Christopher.
Mama wszystko zrozumie.
Nieważne.
- Nie zdąży. - Dość. Stresujesz mnie.
Dwie minuty!
- Czas najwyższy. - No.
Santiago dostanie ataku serca.
- Ruszajmy. Wkładaj. - Jasne.
- Trzy, dwa, jeden... - Trzymaj.
Do roboty.
- Dobra. - Do roboty.
Szukamy zawodowego żołnierza z gnatem?
Rewolwer, kaliber .38.
No to mnie pocieszyłaś.
Nie na górnym poziomie?
Nie, na tym. Tutaj.
Jest tam ktoś?
Otwierać.
Ucieka!
Na górze!
- Stój! - Puszczaj!
- Dalej! - Osweiller!
Uważaj!
- Łap go. - Idę na górę.
- Jest na schodach. - Dobra.
Ruchy!
Nie!
Ucieka! Dalej!
Ej, draniu!
Cholera.
Mógł wnieść tylko dwie walizki, a spakował płyty.
Należały do jego taty.
Nienawidził go. Był biały.
Co ty nie powiesz.
To kot.
Wiem, tylko...
- Dawno nie widziałem kota. - Erik uratował też jego.
Skąd się tu wziął?
Snowpeter potrafi się kamuflować.
„Snowpeter”?
Zabawne.
Podobno jecie ludzi.
Już nie.
Dlaczego?
Przez to wszyscy się was boją.
Sama zjadłabym kogoś, żeby inni srali w gacie,
jak na myśl o was.
Znam tę piosenkę.
Nikki Genêt też ją znała.
Bardziej mi się podobasz jako obalacz systemu
niż przydupas Wilforda.
Cóż... może jedno da się połączyć z drugim.
Mówił ci, do czego mu to?
Skądże. Erik praktycznie ją wychował.
W końcu to się wyda.
- Milcz. - Nie możemy.
Erik i LJ byli ze sobą blisko.
„Blisko”?
Nie umiem jej odmówić.
W obecnych czasach definicja moralności jest płynna.
- Otworzyłeś już, Anton? - Wejdź, Jinju. Dotarłaś.
Mam ten prezent dla Bess.
Nie!
- Proszę. - Zamknij się.
Pistolet.
Prawdziwy pistolet.
Siedź cicho albo ten zabytek rozwali ci mózg.
Nie chcemy żadnych kłopotów.
Wiesz, że ściągnęli mnie tu wbrew mojej woli?
Nie mam w tym żadnego interesu.
Morderstwo to jedno, ale odcinanie członków?
Na tym się wyłożył.
Co masz na myśli?
Kastracja to zbrodnia namiętności.
Kara, jaką kobiety wymierzają mężczyznom.
To nie był jego pomysł, co?
Miał tylko przytrzymać ofiarę komuś innemu, prawda?
To jak... puszczamy twoją piosenkę?
Gdybym był niebieskooką laską z Pierwszej, też grałbym na zwłokę.
Erik jest ugotowany, co?
Nie pójdzie do Szuflad.
Nikt się nie wygadał...
a ty wreszcie mogłaś coś poczuć...
gdy przytrzymywał ich dla ciebie.
Ciach, ciach.
Nawet gdybyś miał odrobinę racji...
Ci z Ogona mają potrzeby.
Wiecznie żebrzą.
Pewnie chciałbyś schematy.
Co powiesz na spluwy? Mają je tylko ochroniarze w Pierwszej.
Ty nie żartujesz.
Założę się, że niebieskooka z Pierwszej
mogłaby skołować coś takiego.
Mam tylko trzymać gębę na kłódkę?
Gdzieś tu jest. Straż jest przy drzwiach.
Uwaga! Opuścić teren!
Mówiła, że tak będzie.
Kto?
Twoja dziewczyna?
Uwaga, słuchajcie!
- Ruchy. - Na ziemię.
Przyłóż czip.
Till!
Dalej.
Złaź!
Zeszli do podwozia.
Zszedł na dół, ma zakładniczkę. Idźcie w naszą stronę.
- Idź. - Powiedz mi, jak masz na imię.
Co za różnica?
Proszę.
Idą tu.
Otoczymy go.
Odwróć się.
- Odwróć się. Na kolana. - Nie.
Naprzód!
- Nie! Zaczekajmy. - Zastrzeli ją.
Opuścić pałki. Broń na ziemię. Ale już!
Dalej!
Połącz mnie z Melanie. To pilne.
Nie żyje.
Erik nie żyje?
Chodź, skarbie.
Chodź.
Kochanie.
Wszystko będzie dobrze.
Już dobrze. Och, skarbie.
Kochanie.
O co chodzi?
Erik wykonywał tylko cudze polecenia.
Lilah Junior kazała mu torturować i zamordować dwóch mężczyzn z Trzeciej.
Co takiego?
- To morderczyni. - Jak śmiesz?
Co?
- Nie. - LJ! Stój!
Puść ją!
Natychmiast puść moją córkę!
Uwaga, pasażerowie.
Przekazuję wieści w imieniu pana Wilforda.
Morderca, który krył się wśród nas, nie żyje.
Druga podejrzana osoba jest w areszcie.
Śledztwo przyniosło skutek i przywróciliśmy porządek.
Pan Wilford zapewnia, że sprawiedliwości stanie się zadość.
Dziękuję w imieniu Wilford Industries.
Wilford musi wymierzyć sprawiedliwość.
Tę obietnicę też możesz złożyć?
Postawię ci drinka, detektywie.
- Piękne, prawda? - Tak.
Pomnik ludzkiej dominacji i kontroli nad zasobami.
Daj spokój, odłóżmy politykę na bok i świętujmy zwycięstwo.
O kurde. Sake.
Na czym według ciebie polega sekret pana Wilforda?
Pozwól mi tylko wrócić do Ogona.
Wiesz, że nie mogę.
Zbyt wiele widziałeś.
Wiesz, co jest grane.
Wiem, że tak jest.
Mit to przydatne narzędzie.
Obyś nigdy nie dźwigał jego ciężaru.
Przykro mi.
Proszę. Trzymaj się ciepło.
Proszę.
Trzymaj, stary.
Yoshimi, wyglądasz zabójczo, jak zwykle.
Co do...
Tak.
Zastąp mnie.
- Josie. - A ty dokąd?
Z drogi.
Uwaga. Przepraszam.
- O co chodzi? - Astrid się odezwała.
LAYTON ZAGINĄŁ
Nie wprowadzaj go do rejestru.
Doktorze...
pan Wilford nie chce, by stała mu się krzywda.
Napisy: Ewa Nowicka